Sunday, sunday...

Η Κυριακή έχει τη δική της ταυτότητα. Είσαι ευτιχισμένος, λυπημένος, ενθουσιασμένος, κουρασμένος...; Τη συγκεκριμένη μέρα η διάθεση σου παίρνει το βάφτισμα της νοσταλγίας. Και μένα το μόνο που με ανακουφίζει είναι μια βόλτα στη θάλασσα, να τη κοιτώ και να αδειάζει το μυαλό μου από μάταιες σκέψεις. Το πουθενά, η αβεβαιότητα, το χαός δεν έχει θέση στο λογισμικό μου.

Απορία...

Τώρα που πρασίνισε ο χάρτης, θα πρασινισει και το πρωτάθλημα??

a new account

Ανοιξα έναν λογαριασμό στο flickr και εδώ έχω αναρτήσει αρκέτες φωτογραφίες που έχω βγάλει και θεωρώ ομορφές. Όποιος θέλει μπορεί να επισκεφθεί και να αφήσει και σχόλιο στο:

http://www.flickr.com/photos/43161026@N04/.

Τσαμπουκάς

...ο αέρας που με ξύπνησε. Άραγε θα περασει ο καιρός και θα γελάω με όλο αυτό το μετέωρο των καταστάσεων; Άγνωστον...ο στόχος ωστόσο είναι ένας: Να είμαι εγώ καλά στα άσπρα και στα μαύρα των καιρών.

Δανειζόμενο

Δανείζομαι για να εκφραστώ...

"Είδα την πληγή στην άκρη των δακτύλων
Πρώτα
Και ζήτησα τους ήχους
Σβησμένους
Τα γράμματα δεν δίνουν λέξεις
Ρίγος ασίγαστο
τα πρωινά δίχως νύχτες
Της πόρτας η εσοχή
και αμίληση συνεύρεση
πέντε λεπτά
Υστερα
Το ύστερα, σκέφτομαι"


Ευχαριστώ Mrs Here Comes The Sun

Μακάρι να το πεις...

Καιρός για μολύβι και χαρτί, η ατμόσφαιρα έχει βαρύνει και μαζί της και ο νούς μου.

Η σωτηρια της ψυχής

Αυτές τις μέρες, νομίζω πως και ο πιο άθεος, άπιστος, αμαρτωλός, συναντά τη στιγμή που νιώθει την ανάγκη της σωτηρίας του, μια συγχώρεση όλων όσων τον βαραίνουν. Αυτό σημαίνει Πάσχα...Καλή Ανάσταση...