Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008

Αποχαιρετισμός


Και είναι κρίμα να πεθαίνει τελευταία η ελπίδα
αύτη πρέπει να την κράτας πάντα ζωντανή μέσα σου
αν δε τη κρατήσεις τότε σκοτώνεις και των άλλων
εκείνων που σε αγάπησαν, σε πίστεψαν και
σε κοιτούσαν κάθε μέρα να κάνεις τις βόλτες στο διάδρομο.
Ισως τώρα καταλαβαίνω προς τι τόσος ποδαρόδρομος
για να μειώσεις την απόσταση για το grand finale σου
τα κατάφερες τελικά, με τρόπο εγωιστικό βέβαια
ίσως η μοναδική φόρα που έπραξες έτσι.
Καλό ταξίδι παρόλο που δε σου έβγαλα εγώ το εισιτήριο.